swieczka       swieczka
 

Śp. Władysław Żukiewicz

Wspomnienie pośmiertne o śp. lek. Władysławie Żukiewiczu

     27 VII 2001 r. odszedł na zawsze z naszego grona lekarz, specjalista pediatra, Władysław Żukiewicz.
     Urodził się 7 VII 1920 r. w Sokółce w woj. białostockim w rodzinie urzędnika państwowego. Po ukończeniu szkoły powszechnej dalsze nauki pobierał w Wilnie, kolejno w gimnazjum oo. jezuitów, słynnym Liceum im. Zygmunta Augusta oraz na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stefana Batorego, gdzie zaliczył pierwszy rok studiów.
     Pożoga wojenna nie tylko przerwała studia, ale zabrała Mu ojca, który zginął na Łubiance, a matka z dwoma córkami została wywieziona do Kazachstanu. On sam, ukrywając się na Wileńszczyźnie, przetrwał wojnę.
     Po wojnie próbował kontynuować studia w Warszawie, ale z braku środków do życia zrezygnował i wyjechał do Poznania. Tu kontynuował studia lekarskie na Uniwersytecie Poznańskim, pracując równocześnie jako asystent w uczelnianym Zakładzie Fizjologii i w ten sposób zarabiając na swoje utrzymanie.
     W 1950 r. uzyskał dyplom lekarza, a po paru miesiącach otrzymał powołanie do wojska w charakterze lekarza jednostki. Po dwu latach służby został zwolniony z wojska. Jako wolontariusz rozpoczął w kaliskim szpitalu specjalizację w chorobach wieku dziecięcego, którą ukończył w 1960 r. Po uzyskaniu etatu pracował jako asystent, a później zastępca ordynatora. W 1964 r. w drodze konkursu objął stanowisko ordynatora oddziału noworodkowo-dziecięcego Szpitala Powiatowego w Pleszewie, w którym pracował do 1975 r. Potem objął stanowisko kierownika Wojewódzkiej Poradni Higieny Szkolnej w Kaliszu. Pracował również w kolejowej Służbie Zdrowia, żłobku, poradniach dla dzieci i w Pogotowiu Ratunkowym. Jego syn, Przemysław, przejął po ojcu pałeczkę lekarską, ale w specjalności chirurgicznej.
     Lekarz Władysław Żukiewicz otrzymał staranne wychowanie patriotyczne i religijne najpierw w domu rodzinnym, a następnie w szkołach wileńskich. Jego dewizą życiową było hasło „Bóg, Honor i Ojczyzna”, był jemu wierny całe życie. Ono zaprowadziło Go do służby w szeregach podziemnej Armii Krajowej na terenie Wileńszczyzny, a w okresie wielkiego zrywu solidarnościowego do czynnego udziału w pracach Związku. Później jako kombatant AK, w stopniu majora, aktywnie udzielał się w działalności miejscowego Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
     Był człowiekiem pracowitym, sprawiedliwym, uczciwym i głęboko religijnym, a przy tym bardzo wrażliwym na ludzką biedę, a jako lekarz głęboko etycznym. Patrząc na ogrom ludzkich nieszczęść i bólu spowodowanych chorobami czy śmiercią dzieci, uważał, że nie godzi się wykorzystywać tych sytuacji dla wlanych korzyści materialnych. Najwyższą nagrodą dla Niego było uratowanie młodego życia. Było to dla Niego impulsem do dalszej ofiarnej służby dla dobra najmłodszego pokolenia. Nie pozostawił rodzinie majątku, ale dzieciom, których miał dwoje, zapewnił wyższe studia.
     Gdybyśmy chcieli z przebiegu Jego życia odczytać przesłanie dla nas, to zapewne byłyby te trzy słowa: Bóg, Honor, Ojczyzna, które ostatnio jakoś wyblakły, a które powinny być podstawą przy odnowie moralnej obywateli, całego narodu.
     Takim był lekarz specjalista pediatra Władysław Żukiewicz i takim pozostanie na zawsze w życzliwej pamięci tych, którzy bliżej Go znali.
     Został pochowany na cmentarzu tynieckim w Kaliszu.

dr med. Józef Tylus
(Kalisz)

Cześć Jego pamięci!