swieczka       swieczka
 

Śp. Bogdana Szóstak

Wspomnienie pośmiertne o śp. dentystce Bogdanie Szóstak

Śp. Bogdana Szóstak, dla bliskich Danusia, urodziła się w 1922 roku w Poznaniu. Jej ojcem był Czesław Wróblewski, urzędnik bankowy, a matką Władysława. W 1939 roku miała przejść do klasy maturalnej, ale wybuch II wojny światowej przekreślił wszystko. 1 grudnia tegoż roku została wraz z rodzicami i dwójką braci wyrzucona w ciągu 15 minut przez Niemców z mieszkania, przebywała w obozie przejściowym w Głównej (obecnie dzielnica Poznania), by - po transporcie wagonami bydlęcymi - znaleźć się w Ostrowcu Świętokrzyskim (Generalna Gubernia). Wiosną 1940 roku rodzina przeniosła się do Warszawy i zamieszkała w byłym Domu Akademickim przy ul. Polnej, przekształconym na dom dla wysiedlonych. Tam w 18-metrowym pokoiku rodzina Wróblewskich żyła w latach okupacji, utrzymując się z głodowej pensji ojca, dopomagała śp. Bogdana pracą zarobkową. Równocześnie na tajnych kompletach licealnych wpierw zdała maturę, by następnie rozpocząć studia medyczne na tajnym Uniwersytecie Warszawskim (I rok). Ale wybuch powstania warszawskiego (1 VIII 1944) ponownie dokonał gwałtownej zmiany w życiu rodziny. Starszy brat Roman uczestniczył jako AK-owiec w obronie Śródmieścia, gdzie został ciężko ranny. Pozostała rodzina musiała się wyprowadzić ze zniszczonego domu, cierpiąc - jak wszyscy warszawiacy - głód i poniewierkę. Po upadku powstania rodzina uległa rozsypce: ranny Roman dostał się do obozu jenieckiego, ojciec z młodszym bratem Andrzejem uciekł z obozu w Pruszkowie p. Warszawą, a śp. Bogdana z matką z transportu kolejowego jadącego prawdopodobnie do Niemiec. Na szczęście po zakończeniu wojny cała rodzina zebrała się razem w Poznaniu. Śp. Bogdana i Jej dwaj bracia podjęli studia i zakończyli je dyplomami poznańskich szkół wyższych.
Śp. Bogdana ukończyła studia stomatologiczne w 1950 roku. Wyszła za mąż za kolegę ze studiów - Stanisława Szóstaka. Oboje, z nakazów pracy (co wówczas obowiązywało) zostali skierowani do pracy do Kalisza, gdzie w styczniu 1951 roku podjęli pracę zawodową.
Śp. Bogdana początkowo pracowała w przychodni dziecięcej i dla dorosłych. W połowie lat 70-tych ub. stulecia przeszła do Przyzakładowej Przychodni "Runotex", a także była dentystką w kaliskim więzieniu przez 25 lat. Po 40 latach pracy zawodowej przeszła na emeryturę. Wielu kaliszan zachowało Ją w pamięci jako oddaną ludziom fachową dentystkę.
Owdowiała w 1969 roku. Jej syn Wojciech jest ekonomistą. Była babcią 4 wnuków
i prababcią.
Należała przez kilkanaście lat do Kaliskiego Towarzystwa Lekarskiego. Zmarła 18 kwietnia 2005 roku w wieku 83 lat i po mszy św. żałobnej w kościele pw. Opatrzności Bożej
w Kaliszu została pochowana na cmentarzu tynieckim w Kaliszu.

Cześć Jej pamięci!