swieczka       swieczka
 

Śp. Edmund Łuczak

Wspomnienie pośmiertne o śp. lek. Edmundzie Łuczaku

     29 XII 2000 r. zmarł w wieku 91 lat lek. Edmund Łuczak. Urodził się 30 IX 1909 r. w Słońsku pod Inowrocławiem. Do gimnazjum im. Mikołaja Kopernika uczęszczał w Toruniu. Medycynę studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego w latach 1931-1937. Podjął pracę na oddziale położniczo-ginekologicznym w Kaliszu, prowadzonym przez dra Karola Piotrowskiego. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany, przeszedł szlak bojowy od Torunia przez Kutno do Warszawy i tu pracował w szpitalu Ujazdowskim do końca października 1939 r. Miesiąc później przyjechał do Kalisza i otrzymał skierowanie do pracy w Liskowie jako lekarz tamtejszego sierocińca. Przy sierocińcu był 30-łóżkowy szpitalik dziecięcy. W maju 1941 r. Niemcy zamknęli i sierociniec i szpitalik, ale dr Łuczak pozostał w Liskowie jako lekarz prywatny. Wiosną 1945 r. jeszcze w czasie działań wojennych, wyjechał do Szczecinka, gdzie zaproponowano Mu stanowisko lekarza powiatowego. W latach 1951-1953 był tam dyrektorem szpitala położniczo-ginekologicznego. Miał IIo specjalizacji w tej dziedzinie. W 1979 przeniósł się do Kalisza, tu pracował jako lekarz przemysłowy.
     Odznaczony wieloma orderami i wyróżnieniami jak Medal za Warszawę, Odznaka Grunwaldzka, Złoty Krzyż Zasługi, medal za Udział w Wojnie Obronnej, odznaka Za Zasługi w Rozwoju województwa Poznańskiego, medal 40-lecia PRL, Złota Odznaka za opiekę nad zabytkami (za odkrycie w miejscowości Radacz na Pomorzu i uchronienie od zniszczenia ambony zbudowanej z części rydwanu zwycięstwa Jana III Sobieskiego), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Był Honorowym Obywatelem Kalisza i Liskowa.
     Ale dwa szczególne wyróżnienia zasługują na podkreślenie. W czasie pobytu w Liskowie w 1943 r. przyniesiono Mu do domu 14-letnią nieprzytomną dziewczynkę żydowską. Za pomoc udzieloną osobie pochodzenia żydowskiego była tylko jedna kara: śmierć. Dr Łuczak przez 6 tygodni leczył rozległą ropowicę nogi u tej dziewczynki tym czym dysponował: dużymi dawkami witaminy C i Prontosilem. I udało się. Dziewczynka przeżyła. Nie wiedział, co się dalej z nią działo. Aż w 1968 r. otrzymał od dorosłej już Racheli Nelkin list z Londynu z podziękowaniami za uratowanie życia. Ona też wystąpiła do Instytutu Yad Vashem w Jerozolimie o przyznanie drowi Łuczakowi Medalu Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Medal ten otrzymał w 1986 r. z prawem zasadzenia drzewka w Alei Sprawiedliwych na Górze Pamięci w Jerozolimie. Z wiadomych powodów nie mógł dr Łuczak pojechać do Jerozolimy w tamtych latach, ale drzewko jest. Posadził je kaliski Żyd Baruch Kolski, mieszkający obecnie w Tel-Awiwie. Jest to sosna pinia oznaczona numerem 1316 i tabliczką imienną Doktora oraz napisem Poland.
     Opiekował się też społecznie cmentarzem żydowskim w Kaliszu. To było powodem przyznania Mu honorowego obywatelstwa Izraela.
     Był wieloletnim członkiem Kaliskiego Towarzystwa Lekarskiego. Zapamiętamy Go jako stałego uczestnika naszych zebrań naukowych, jeszcze w listopadzie 2000 r., z trudem poruszając się o kulach, przybył na ostatnie dla Niego zebranie. Pochowany w Kaliszu na Cmentarzu Komunalnym 2 I 2001 r.

dr med. Zbigniew Kledecki
(Kalisz)

Cześć Jego pamięci!